Magie

Afgelopen weekend ben ik naar een tentoonstelling geweest, of eigenlijk 3 tentoonstellingen, in het FOAM in Amsterdam. Het ging om 3 totaal verschillende tentoonstellingen. Mijn eerste reactie was dat ik de foto’s die waren tentoongesteld maar stom vond. Ze spraken me helemaal niet aan. Zo waren er portretten van Katy Grannan, die ik gewoon slecht vond. De foto’s zelf waren niet bijzonder, de mensen op de foto’s waren niet bijzonder mooi of lelijk en hoe het was opgehangen, was ook niet echt bijzonder.
 
onbekend
 
Het bizarre was dat ik me, terwijl ik voor de foto’s stond, realiseerde dat ik aan het oordelen was. Ik was niet alleen aan het oordelen, maar ik had het niet eens een kans gegeven. En er zo over denkend kwam ik er ook achter dat ik dat wel vaker doe. Als ik om me heen kijk, gebeurt dat veel vaker, ook bij anderen. Ik heb daar eerder al eens over geschreven.
 
Ik kwam er nu ook achter dat ik door te oordelen veel in mijn hoofd zit. Mijn hoofd is zo snel en luid dat mijn hart niet eens de kans krijgt om zijn zegje te doen. Het lijkt wel eens of mijn hoofd impulsief schreeuwt en mijn hart intelligent fluistert. Daardoor raak je totaal uit balans en dat is nou juist wat ik niet wil. Daarom ook dat binnen yoga oordelen taboe is.
 
Het was voor mij ook wel een bijzondere ervaring, want ik ben er normaal gesproken een ster in om overal wel iets in te zien. Altijd zie ik ergens de magie wel in. Ik kan door een luchthaven lopen, die door iedereen als lelijk wordt gezien en denken: Wat mooi, het lijkt wel de binnenkant van buitenaardse walvis. Wat ik me nu bij de tentoonstelling realiseerde en wat ik veel erger vond, is dat ik door te oordelen niet eens die magie zag.
 
onbekend
 
Ik ben er echt van overtuigd dat alles en iedereen magie bezit. Je moet soms alleen even iets langer zoeken ernaar, je oordeel even opschorten. Maar dat is ook een beetje ding met magie. Het ligt nooit erg voor de hand. Het zit altijd een beetje verstopt. Als dat niet zo was, zou het ook nooit magisch zijn, maar alledaags. Voor magie moet je dus altijd ietsje beter je best doen. Daarom maakt magie alles ook mooier.
 
Door heel bewust naar magie te gaan zoeken, zie je ook ineens dat mooie in alles en iedereen. Je gaat anders naar dingen en naar mensen kijken. Je stelt eigenlijk je hart meer open voor alles en kunt daardoor ook meer zien wat er achter dingen en mensen zit. Daardoor krijg je weer een andere band met alles, een meer magische band. Maar ook een diepere meer betekenisvolle band.
 
En dan merk je ineens dat dat het stukje magie in alles en iedereen ons ook verbindt met elkaar en met alles. Alles heeft namelijk wel een stukje magie. Dit is misschien wel het mooiste dat er bestaat. 
 
2015 07 magic 02
Hierdoor ging ik ineens anders naar de foto’s kijken en besefte ik dat dat ook de bedoeling moet zijn geweest van die fotografe. Ze wil je dwingen om in een niet bijzondere foto van een niet zo bijzondere man of vrouw toch de magie te zien. En zo werd het ineens een hele bijzondere tentoonstelling die mij echt op een ander niveau heeft gebracht. Mij werd een spiegel voorgehouden en zo kon ik groeien. En het enige dat ik hoefde te doen, was niet te oordelen en de magie te zoeken.