David Bowie

Zoals velen van jullie wel weten ben ik groot fan van David Bowie. Sinds zijn overlijden, mis ik hem ook echt en ik vind dat de wereld ineens een stukje minder kleurrijk is geworden zonder hem.

bowie typetjes

Iedereen weet dat hij in zijn hele carrière elke keer veranderde. Hij begon als Davy Jones en kende ook Ziggy Stardust, The Thin White Duke enz. enz. Hij noemde zichzelf wel eens gekscherend de "Chameleon of Rock". Hij heeft er zelfs een lied over geschreven: Ch-Ch-Changes. Door steeds te veranderen leerde hij ons dat verandering onvermijdelijk is en dat je er maar beter mee kunt leren omgaan. Of zoals Alan Watts het zo mooi zegt: The only way to make sense out of change is to plunge into it, move with it, and join the dance. Bowie deed dat als geen ander en nodigde ons om met hem mee te dansen.


Door die personages ging hij telkens buiten zijn comfort zone. Of zoals hijzelf zei: turn and face the change. Hij daagde zichzelf uit, maar ook zijn fans en ieder ander. Alleen zo kun je groeien, door buiten je comfort zone te gaan. En als dat weerstand oproept zit je eindelijk op de plek waar je kunt groeien. Bowie wist dat ook als geen ander. Hij riep bij een boel mensen weerstand op. Toch deed hij het. En zo heeft hij aardig wat geëxperimenteerd. En niets was daarbij heilig. Hij heeft allerlei stijlen geprobeerd, allerlei samenwerkingen geprobeerd. Hier kunnen we ook van leren dat je altijd opnieuw kunt beginnen. Je kunt op elk moment de keuze maken om het weer eens op een andere manier te proberen.


Met de personages schiep Bowie ook ruimte om zichzelf te uiten. Elk personage was deel van zijn hele persoonlijkheid. Allemaal vertegenwoordigden ze een aspect van hem. Als je dan vraagt wie hij was, zul je moeten kijken naar alle personages samen, maar ook dan ben je er nog niet. Zijn ware zelf zat verstopt achter die personages en hij haalde elke keer een deel daarvan uit de kast. Waarschijnlijk scheen zijn eigen licht zo fel en was het zo confronterend om dat aan de wereld te laten zien dat hij de personages nodig had om zich te kunnen uiten. Hij gebruikte de personages, de delen van hemzelf, om zichzelf te beschermen, om zijn kwetsbare mooie lichtende zelf te beschermen. Dat blijkt ook wel uit het gegeven dat we niet zo heel veel over zijn privé leven weten. Hij wist het voor elkaar te krijgen om na tien jaar stilte ineens met een nieuw album te komen. De voorbereiding van 2 jaar heeft hij helemaal stil gehouden en ook zijn ziekte heeft hij stil weten te houden. Zijn overlijden kwam zelfs voor hardcore fans als een complete verrassing.


Aan de ene kant was hij dus heel in zichzelf gekeerd en aan de andere kant heel erg naar buiten. Daar herken ik veel in. Aan de ene kant ben ik heel erg introvert en heb ik echt mijn tijd nodig om alleen te zijn en op te laden. Aan de andere kant vind ik het ook heerlijk om naar buiten te treden, onder de mensen te zijn, ook al kost dat een boel energie.

bowie boring

Hij leerde ons ook dat magie echt overal is. Als je maar iets verder kijkt, zijn er eindeloos veel mogelijkheden. Je wordt daarin alleen maar beperkt door jezelf. En die magie kan overal in zitten, grote en kleine dingen. Het kan de verwondering zijn over het buitenaardse, een obsessie voor Japanse mode of geïnspireerd worden door een testbeeld. Dat laatste is wat er gebeurde toen Bowie samen met Iggy Pop Lust for Life schreef.

En daarin zit ook weer iets bijzonders. David Bowie deed het nooit alleen. Altijd had hij mensen die hem hielpen om zijn visie, zijn droom te realiseren. Hij wist het voor elkaar te krijgen om allerlei mensen met zich te verbinden. Dat blijkt wel uit de verschillende duetten, die hij heeft gedaan, maar ook uit de samenstelling van de bands waar hij mee gewerkt heeft. Elke keer opnieuw wist hij mensen te motiveren door zijn visie te delen. De Saint Exupery zei daarover: If you want to build a ship, don't drum up people to collect wood and don't assign them tasks and work, but rather teach them to long for the endless immensity of the sea. Zo kwam Bowie altijd tot producten die in samenwerking zijn ontstaan, maar helemaal van hem zijn. Hij was uiteindelijk wel de baas.


Bowie leerde ons ook dat we allemaal helden kunnen zien. Op ieder moment van elke dag, hebben we de keus om een held te zijn, om boven onszelf uit te stijgen en het goede te doen. We kunnen het verschil maken voor heel veel andere mensen. We kunnen de verandering teweeg brengen die we graag willen zien. We kunnen helden zijn, al is het maar voor een dag.


En wat hij ons leerde was om het vooral allemaal niet te serieus te nemen. Hij kon zichzelf heel goed relativeren en heel erg hard lachen om zichzelf. Vooral toen hij ouder werd was hij in staat om te reflecteren op zijn verleden en hij deed dat met veel humor. Daar zit ook een les voor ons. We kunnen best wel wat meer afstand nemen soms en dan eens goed lachen om onszelf.


Bowie betekende heel veel voor mij en zijn overlijden heeft mij echt diep geraakt. Ik heb er aardig wat tranen om gelaten, maar was daar ook wel verbaasd over. Hoe kan ik me nu zo verdrietig voelen om iemand die ik nooit persoonlijk heb gekend. Aan de andere kant is het ook wel verklaarbaar. Bowie was mijn mentor, voorbeeld, een vaderfiguur. Daarmee kon ik alleen maar in de schaduw staan van zijn enorme stralende licht. Zolang hij er was had ik een held, een idool, iemand om naar op te kijken, iemand om een voorbeeld aan te nemen. Maar het bijzondere is dat sinds hij er niet meer is, ik steeds meer besef dat ik alleen maar dingen in anderen kan bewonderen als ik die zelf al bezit. Alles dat ik bewonder in Bowie moet ik zelf ook al bezitten. En daarmee heb ik hem niet nodig als licht en kan ik uit de schaduw stappen. Of beter gezegd, door zijn overlijden sta ik al niet meer in zijn schaduw. Voor mij zou het nu heel makkelijk zijn om een andere schaduw op te zoeken om in te gaan staan. Maar misschien is het nu wel tijd om mijn eigen licht te zijn, mijn eigen held, mijn eigen idool en daarmee een licht voor anderen te zijn. En om eerlijk te zijn is dat een doodeng idee.

be the light

Dank je wel David Bowie. Ik zal je blijven missen, maar weet, dank zij jou ook, dat ik het ook alleen kan nu.

jerry stardust