Contact

Shashaka Yoga, Jerry Linnemeijer, contact, Fotografie: Wies Fotografie, Marie Louise Linnemeijer Fockens
Net zoals iedereen leef ook ik veel in mijn hoofd. Die molen gaat maar door en door en door en door. Volgens Eckhart Tolle is dat je ego, dat wil voorkomen dat je je ware zelf ziet. Dit leven in je hoofd kan zo erg worden dat je vast draait, fysieke problemen krijgt, het contact met jezelf verliest en zelfs helemaal opbrandt. Dat is precies wat mij is gebeurd. 

Als je opbrandt, heb je een flinke weg naar herstel voor de boeg. Ik heb destijds alle afleiding uit mijn leven verwijderd. Afleiding is namelijk vluchten en dat wil je niet op zo'n moment. Het is dan tijd om de confrontatie aan te gaan. Dat betekende voor mij dus geen alcohol, geen actieve dingen, geen contact met anderen, geen TV, geen boeken, noem het maar op. Toen ik dat een paar weken had gedaan, kwam er vanzelf van alles bovendrijven. Dit klinkt heel makkelijk, maar is een enorm heftige ervaring. Je hebt het gevoel geen houvast te hebben en maar te vallen en te vallen. Op een gegeven moment bereik je je dieptepunt en dan begint langzaam de weg terug.

Een belangrijk moment voor mij in het hele traject was mijn bezoek aan het Museum voor Volkenkunde. Ik liep er langs en was heel intuïtief naar binnen gelopen. Op dat moment was er een tentoonstelling over indianen en totempalen met alle symboliek en rituelen eromheen. Ik realiseerde me hoe rijk het leven van die indianen was ten opzichte van mijn eigen vrij oppervlakkige leven. Wat mij vooral aansprak was hun contact met voorouders en met de natuur. Ik realiseerde me toen ook dat eigenlijk het hele museum daar over ging.

Hoe meer ik erover nadacht hoe duidelijker het werd dat ik het contact met mijn voorouders al tijden kwijt was. Natuurlijk ben ik daar in gaan graven. Wie waren mijn voorouders? Hoe waren ze? Wat heb ik van hen meegekregen?

Hetzelfde geldt voor de natuur. Ik was het contact kwijt met de natuur en het prachtige ritme van de natuur. Ook dat ben ik gaan opzoeken. In die tijd was ik veel te vinden aan en in zee en in bossen. 

Langzaamaan begon ik zo het contact terug te vinden met mijn voorouders en de natuur. Ik begon in te zien wie ik was en hoe ik geworden was wie ik was. Maar ook begreep ik hoe ik terecht was gekomen waar ik was. 

Daarbij was ik al bezig met yoga en leerde ik om weer in contact te komen met mijn lijf en met wat ik voelde. De verstilling en het uitvoeren van houdingen met aandacht, waren daarin erg belangrijk, samen met de ademhaling, je eigen natuurlijke ritme. Dat is dan ook de reden dat ik tijdens lessen zo focus op techniek, ademhalen en in jezelf keren.

Uiteindelijk vond ik door contact te maken met mijn voorouders, de natuur en mijn lichaam het contact met mezelf terug. Dit was een enorm belangrijke stap in mijn herstel. Ik kon nu mezelf weer opnieuw ontdekken en wist toen ook waar mijn toekomst naartoe zou gaan. Logische volgende stap was voor mij om yogaleraar te worden. 

Voor mij is yogaleraar zijn daarmee niet enkel wat ik logischerwijs zou moeten doen, omdat het past bij mijn krachten, maar ook een manier om op het goede pad te blijven en niet in mijn oude valkuilen te trappen. Ook is het voor mij een manier om anderen een weg te laten zien naar het in contact komen met jezelf en het doorzetten van een eeuwenoude traditie die daarop gericht is. Het klinkt nu net alsof ik yoga heb gekozen, maar voor mij voelt het veel meer alsof yoga mij heeft gekozen.

Laatste wat ik hier nog wil zeggen is dat we voorzichtig moeten zijn met onze voorouders, de natuur, ons lijf en daarmee ook onszelf. Laten we zorgen dat we tradities voortzetten en de wereld mooier achterlaten dan we hem kregen. Het is niet jouw schuld dat de wereld is zoals hij is, maar wel als hij zo blijft.