Onvolkomenheden

´┐╝Shashaka Yoga, Jerry Linnemeijer, onvolkomendheden, Fotografie: Wies Fotografie, Marie Louise Linnemeijer Fockens
Leonard Cohen zong ooit: "There's a crack in everything. That's how the light gets in." De afgelopen week had ik dat steeds in mijn hoofd.

Voor mij betekent het dat je juist door je onvolkomenheden en je beperkingen, kunt ontwikkelen. Ik moest zelf eerst helemaal opbranden om mezelf te ontdekken, me te ontwikkelen en er beter van te worden. Maar ook bij elke yogales en eigenlijk alles wat ik doe, kom ik onvolkomenheden en beperkingen tegen. Juist door die te erkennen (zonder te oordelen), kunnen ze zijn wat ze zijn. En op dat moment ga je groeien.

There is a crack in everything. That is how the light gets in.

De tekst impliceert ook dat er al licht zit in alles. Ik heb pas een Shambhala meditatieweekend gedaan. Grondgedachte van Shambhala is dat iedereen fundamentele goedheid bezit. Iedereen is dus van nature goed. We moeten alleen weer in contact komen met die goedheid. Ergens onderweg zijn we dat kwijt geraakt. Ik vind dat echt een hele fijne gedachte. Iedereen is van nature goed. Je kunt dan ook mensen met meer compassie tegemoet treden. Je kunt meer meeleven met anderen. Voor mij is dat een verrijking.

There's a crack in everything. That's how the light gets in.

In Japan zetten ze kopjes die kapot zijn gevallen in elkaar met lijn waar goud aan is toegevoegd. Daarmee geven ze aan dat juist door die beschadiging het kopje mooier is geworden.Ik ben altijd gek geweest op imperfecte dingen. Voor mij zijn die het interessantst. Foutjes geven juist karakter aan dingen. En laat ik wel zijn, ik ben verre van perfect en heb een heleboel onvolkomenheden. Gelukkig maar, want dan kan er extra veel licht naar binnen.

Ik denk dat ik wil zeggen dat je trots moet zijn op je onvolkomenheden. Ze zijn een kadootje. Ze zorgen dat het licht naar binnen kan. Ze maken je een stuk mooier. Omarm ze.

There's a crack in everything. That's how the light gets in.