Littekens

Ik heb heel veel littekens. Littekens van wondjes, brandwondjes, van ingrepen. Meestal zijn ze veroorzaakt door ongelukjes of mijn eigen onhandigheid. Soms zijn ze veroorzaakt door medische noodzaak of iemand anders onhandigheid. Ook mijn tatoeages zou je kunnen zien als littekens met een kleurtje. Natuurlijk heb ik daarnaast ook de nodige mentale en emotionele littekens. Volgens mij is er ook geen mens op de wereld die geen littekens heeft.
 littekens
Het nare is dat littekens altijd een bewijs zijn van een negatieve ervaring. Wondjes, medische ingrepen, traumatische ervaring en wat nog meer, zijn nooit prettig en de littekens vormen daar voor je hele leven een bewijs van. Aan de andere kant zijn de littekens ook het bewijs dat je die negatieve ervaring hebt overleefd en achter je hebt gelaten. Het litteken is er zelfs het bewijs van dat er een helingsproces plaats heeft gevonden. Ik noem zulke littekens tijgerstrepen. Die heb je verdiend.
vel
Het mooie van littekens vind ik ook dat ze je definiëren. Ze maken je uniek. Al die imperfecties maken je tot wie je nu bent. Ik hou van die imperfecties. Ik hou van de dingen die anders dan anders zijn en je uniek maken. Daar zit voor mij echt magie in. Daarom vind ik ook dat je de littekens zou moeten omarmen en lief zou moeten hebben.

Je kunt je soms af vragen of een litteken wel een litteken is. Of met andere woorden, kun je je afvragen of er wel een helingsproces heeft plaats gevonden en of het helingsproces wel volledig is afgerond. Het litteken blijkt dan nog een wond te zijn, zowel fysiek als mentaal of emotioneel. Belangrijk is dan om daar eerlijk in te zijn naar jezelf toe. Pas dan kun je bewust het helingsproces aan gaan en kan het een litteken worden.

Soms is het zo dat het helingsproces plaats heeft gevonden, maar het litteken je beperkt. Zo kun je een litteken hebben, waardoor je beperkt wordt in je fysieke bewegingen. Soms heb je littekens die je beperken op mentaal gebied. Zo wordt het litteken weer je volgende wond. Vraag is dan hoe je met dat litteken omgaat. Ook hiervoor geldt dat je eerst eens eerlijk naar jezelf moet zijn en moet erkennen dat het litteken je beperkt. Daarna kan ook hier een helingsproces plaats vinden. Dit helingsproces is altijd een mentaal helingsproces. Het gaat er om hoe jij omgaat met de beperkingen die je tegenkomt. En daar heb je keuzes in.

Voor elk helingsproces is belangrijk dat je het met liefde doet, met liefde voor jezelf. Als je dat niet doet, ben je jezelf geweld aan het aan doen en daar krijg je alleen nog maar meer wonden van. En dan is er nog veel meer te helen.
hart
Ik kwam er zelf achter dat ik een litteken had dat eigenlijk nog een wond was. Sommige dingen uit mijn verleden heb ik niet of slecht verwerkt. Waar ik dacht dat het een litteken was bleek het een gapende wond te zijn. Door me daar bewust van te zijn en er pijnlijk eerlijk over te zijn, kon ik het helingsproces aan gaan en nu voel ik langzaam de wond dichtgaan.