Verleng je eigen streep

Shashaka Yoga, Jerry Linnemeijer, verleng je eigen streep, Fotografie: Wies Fotografie, Marie Louise Linnemeijer Fockens
Vorige week vertelde een van de leerlingen dat de les voelde als een gevecht. Waarschijnlijk hebben we dat allemaal wel eens, niet alleen op de mat maar ook in het dagelijkse leven.

Ik heb zelf erg veel met dat onderwerp. Toevallig betekent mijn naam al Krijger en het lijkt er wel eens op dat mijn naam ook mijn lotsbestemming is.

Het is natuurlijk ook geen toeval dat ik fan ben van Bruce Lee, een echte vechter en de Bhagavad Gita, een van de oude yoga-geschriften.

Bruce Lee dacht erg veel na over vechten en hij zei ooit: Je bent eigenlijk altijd tegen jezelf aan het vechten. Dat is iets wat we vast allemaal wel kennen, het gevecht met jezelf. Op de mat of daarbuiten. Ik voer dat gevecht elk moment van elke dag.

Ook vertelde hij dat je op twee manieren kon vechten. Om dat te illustreren tekende hij twee even lange strepen naast elkaar, de een ben je zelf de andere streep is de ander (of misschien ook jezelf wel). Je kunt vechten door de andere streep korter te maken. Dat is de manier waarop de meesten vechten. Een andere manier is om je eigen streep langer te maken. De Bhagavad Gita zegt iets soortgelijks.

De Bhagavad Gita gaat over een grote veldslag bij Kuruksetra in India. Arjuna, een van de krijgsheren ziet de strijd niet zitten en krijgt advies van Krishna. Het is beter je eigen pad imperfect te lopen dan de ander zijn pad perfect, zegt hij.

Bruce Lee en de Gita zeggen zo bijna hetzelfde. 

Op de mat vertaalt dat zich erin dat je niet om je heen kijkt, niet probeert perfect in de houding te staan of probeert beter te zijn dan anderen. Je bent dan namelijk aan het proberen de ander zijn streep te verkorten of de ander zijn pad te lopen.

Beter is het om bij jezelf te blijven. Binnen je eigen mogelijkheden en je eigen beperkingen je les uit te voeren.

Dat betekent aan de ene kant dat je tijdelijke of blijvende beperkingen hebt. Dat hebben we allemaal. Respecteer dat. Voel je pijn, ga dan minder ver de houding in of kom er helemaal uit. 

Maar het betekent aan de andere kant dat er ook mogelijkheden zijn. Zoek die ook op. Probeer telkens wat verder die houding in te komen. Zoek de grens op. Vaak dagen we onszelf lang niet genoeg uit.

Of zoals een docente ooit tegen mij zei: het mag best oncomfortabel zijn, maar nooit pijn doen. Zo komen we op een onderwerp voor een volgende keer.

Het leuke is dat wat je zo op de mat leert ook makkelijk vertaald kan worden naar het dagelijkse leven. Respecteer je beperkingen  en zoek je mogelijkheden op. Het mag dan best oncomfortabel zijn (en dat zal het zijn), maar mag nooit pijn doen. Volg je eigen pad, doe wat je moet doen, zonder te hechten aan het resultaat. Verleng je eigen streep.